گر دهد پا ، بعد از این با هر که شد

در نقاب خنده شوخی می کنم...

تا حساب کار آید دست تان

با « خدا » هم « بنده  » شوخی می کنم

حکایت دریافت مجوز رسمی طنزافکنی زورو (با مهر و امضای !حضرت باریتعالی)و پسر خاله شدن زورو با آن حضرت و سرشوخی باز کردن با ایشان بعنوان دست گرمی(با پشت گرمی به:والله بسیم*!!!بالعباد)و نوشابه باز کردن زورو، مر خویشتن را:

(از دفتر هفتم!مثنوی معنوی مولوی)

وحی آمد از خدا سوی زورو / ای زده از حافظ و سعدی جلو!

غیر ایرج میرزا و ...عمروزید / پیش پایت لنگ اندازد عبید...**

طبق این حکمی که با مهر من است / بعد از این کارت فقط خنداندن است

بی خیال قافیه،وزن و عروض / هیچ آدابی و ترتیبی مجو(ز)!!!...

*بسیم: گشاده رو

**(البت تعریف های دیگری نیز در حکم اصلی هست که مخلص اینجا نیاوردم مباد که حمل بر خودستایی شود!)

 خوانندگان نقاب خنده ،توجه فرمایید! :این پست ثابت است و همیشه زینت بخش پیشانی! وبلاگ است (مانند داغ مهر نماز از سر ریا)گفتیم که یک وقت گول نخورید، برای بازدید و فیض بردن از جاهای بهتر وبلاگ می توانید بروید پایین تر(هر کس به قدر همت خود!) تا قوزک وبلاگ جا دارید (دموکراسی است دیگر چه می شود کرد) فقط مواظب باشید شست پایش در چشمتان نرود! 

و هذا (البته!) من فضل ربی (و هر کس پف کند ریشش بسوزد !)

با تشکر از همکاری صمیمانه دکتر حمیدی شیرازی

«هرگز ندیده ایم چو شغل معلمی»                  

مزدی به این زیادی و کاری به این کمی!!!

......................................................

*البته نمی دانم شاید هم دکتر حمیدی رندانه تر از من گفته است و طعنه زده ! که افاضه فرموده:

هرگز ندیده ایم چو شغل معلمی                                  

کاری به این زیادی و مزدی به این کمی

و گر نه که...........بگذریم

با تشکر از همکاری صمیمانه  مولوی، شیخ بهایی!، پوریای ولی !! و«...»!!!

یارا خودمانی شو و یک شب بیا پیشم                                       

تا باز شود در قدمت غنچه نیشم

تا دست کشم بر سر و زلفت و...(سه نقطه)!!!                             

تو دست کشی در عوضش بر سر و ریشم

زنهار!و زنهار!مبادا که قِر آیی(1)                                           

چون بنده خودم اهل قِرم ، اهل قمیشم

چون روزه خوران – وقت طلوع مه شوال -                              

از دیدن رویت به خدا ذوق زده می شم

«شاه»دل من هست چو«سرباز»تو«بی بی»                              

«مات» «رُخِتم»گر که دهی حکم به «کیشم»(2)

هر چند که گرگ اجل افتد عقب ما                                          

ای کاش شوم بره و گویی تو که... میشم(3)

دلگیر مشو گر خط شعریم عوض شد                                       

چون آمده بیرون ز پیریز! سوکت فیشم ؛

(هم صحبت «آشفته »شدم مدتی ای دوست                                

از دولت هم صحبتیش همچو «پریشم»)...

یک لحظه پشیمان شدم از زن نگرفتن                                      

«عمریست پشیمان ز پشیمانی خویشم »

انگار که شد سوکت من وصل دوباره!                                      

رویش سوی طنز است چو ال.ام.بی دیشم

«می چرخم و می رقصم ومی نوشم »...از اینجام!                                   

در موقع وصل به تو! البت چو سریشم

تا کی به تمنای وصال تو «یگانه»!                                         

چون برف شود دانه به دانه سروریشم

افتادگی آموز و...اگر طالب فیضی!                                         

دیم دیــــــــــــــــــم، دی ری ریم ریم و... کم کم بیا پیشم

قافیه گشاد است چو چیز من شاعر(4)                                      

یاران چه کنم بنده گرفته است چو جیشم

......................................................................

(1)زنهار و زنهار:شاعر در این بیت با به کار بردن دو زنهار حسابی! تاکید کرده است در ضمن قِرآیی با قَرایی خیلی توفیر دارد(قرایی که آن برادران پهلوان این مرز و بوم هستند که احتمالادر برنامه قویترین مردان ایران زیارتشان کرده اید و اتفاقا چند سال پیش سر یک چک ناقابل شخصی را جوانمردانه با چاقو کشتند!)

(2)در نسخه چاپ فرهنگ و ارشاد دنبال این بیت نگردید ،گشتیم نبود

(3) شاعردر این بیت از صنایع ادبی زیادی بهره جسته ؛صنایعی چون ایهام تناسب و صور خیال!و تصویرسازی های زیبایی هم دارد(شیر خوردن در مصرع دوم مستتر است!)

(4)کذافی الاصل،نسخه مجوز گرفته: قافیه زیاد است ولی روم به دیوار!

شد قسمتم که باز روم گردش جنوب                                       

الحق که این سفر همه اش عشق و حال بود

- مهمان جیب ملت و با «راهیان سور»!!!                               

 این فکر بکر البته فکر عیال بود-

جز شرجی هوا همه چی! بود توپ توپ                                 

ای کاش جبهه ها توی راه شمال بود ! 

سوگواران را مجال بازدید و دید نیست                         

بازگرد ای عید چون امسال ما را عید نیست

البته باشد مبارک عید نوروز شما                                

(بیت اول شرح حال فرخی! بوده است و ما)

.........................................................................................................................

نوروز پس زمینه اندوه بود و درد

وقتی پدر نبود

تا باز لحظه تحویل سال نو

قرآن بخواند و...

ما را دهد امید

مادر نبود خانه تکانی کند دریغ

گرد غمش گرفته سراپای خانه را

یک سال هم نخواست بی پدرم بگذراند و...

در امتحان عشق

او گشت روسپید

(خون دلم ز دیده روی شعر من چکید )

دیدیم ما

فرجام نیک زندگی عاشقانه را

.....................................................................................................

و اما بعد...

در فلسفه عید فرمایند!

بس که بد می گذرد زندگی «ملت ما »

مردم از عمر چو سالی گذرد عید کنند

بیت بالایی را نمی دانم از کیست(غلط نکنم باید از صائب باشد)ولی به هر حال من به صلاحدید! خودم  در آن دخل و تصرف کردم و به جای «اهل جهان»در مصراع اول گذاشتم «ملت ما» !!! .عرق ملی است دیگر چه می شود کرد .اصلا عید نوروز باستانی سند خورده به نام ایرانیان و ربطی به اهل جهان ندارد

شهری که پاسبان نمی خواست !

همی یاد دارم ز عهد صغر                                        

شب عید رفتم برون با پدر

- که قصد پدر بود از بهر عید                                               

کمی خرت و پرت او نماید خرید

پدر برده بودم به همراه خود                                      

که بودم به هر آش همچون نخود

به قول پدر بودمی چون دُمش                                    

نمی کردمی لحظه ای من گمش

در آن روز بودی همین کار من                                  

پدر جنس ها را کند بار من -

... بدیدم بسی بر سر راه خویش                                 

روان جمعیت را چنان گله میش!

به هر سوی هر کس به جوش و خروش                                   

بسی جنس ها در بغل یا به دوش؛

یکی دست خود ساک و زنبیل داشت                            

گز و تخمه ی شور و آجیل داشت

به دست یکی مرد بامزه ای                                       

یکی تنگ ماهی و یک سبزه ای

بدیدم به ساک یکی پیرزن                                        

ز سبزی آشی حدود دو من

در آن گیرودار و در آن ولوله                                    

بدیدم زنی پا به ما حامله!

یکی داشت در کیسه ها دست خود                               

برنج و عدس، لوبیا و نخود

یکی توی دکان بقال بود                                          

یکی در پی مرد حمال بود...

غرض اینکه آن روز در آن مجال                               

به هر سوی بودی شروشوروحال

ولی با تعجب در آن صحنه ها                                               

نبودی اثر اصلا از شحنه ها

نبودی به آن جمع اندرمیان                                       

نه آژان و افسر نه یک پاسبان

چو از هیچ یکشان ندیدم اثر                                      

بپرسیدمی من دلیل از پدر

پدر گفت گویم به تو من جواب                                              

نما صبر اینک به جای شتاب

چنین گفت و بعدش بشد او روان                                

برای خریدن سوی یک دکان

پدر آن زمان چونکه بیکار بود                                               

- و بی پول - بر نسیه ناچار بود

به هر شیوه و راه مقدور بود                                     

ز هر کس تقاضای نسیه نمود

تقاضای نسیه چو کردیم ما                                        

یکی گفت« نه» دیگری گفت «لا»!

چو دیدیم یک جنس یک جا گران                                

برفتیم ما دکه دیگران

ولی دیگری هم چو کلاش بود                                               

همین کاسه بود و همین آش بود

یکی کاسبی نیمی انصاف داشت                                 

کچل بود و او کله ای صاف داشت

پدر را بگفتا «که گر آوری                                       

سندهای شش دانگه و محضری

گذاری سندها تو پیشم گرو                                        

دهم نسیه...بردار جنس و برو!»

پدر رفت خانه و برگشت زود                                                

سندها بیاورد هر چند بود

سندها بدادیم جمله به او                                           

که اینگونه شاید خریم آبرو

به صد گونه منت به صد فیس وباد                             

پدر هرچه می خواست او نسیه داد

پدر چونکه اجناس خود را خرید                                 

مرا گفت هان!وقت پاسخ رسید

بگفت آنچنانی که خود دیده ای                                               

ز اجناس و نرخش تو بشنیده ای

همه کاسبان اندر این گردنه                                       

چو زالو شده اند یا چون کنه!

نه ترسی ز بنده نه ترس از خدا                                  

کشیدند هی بر روی جنس ها

برای همین هر یک از کاسبان                                               

بود لازمش یک دو سه پاسبان!!!

شب عید دیگر چو انصاف نیست                                

دگر افسر و شحنه علاف نیست

بود شهر از خیل اشراز پر                                        

ز بقال و کاسب همه جیب بر

نه قاضی نه شحنه نه ژاندارمری                                

ندارند اثر بهر هر مشتری

اگر هست در سر تو را عقل و هوش                           

به این پندم اکنون بده خوب گوش

بدان ای پسر هر که وجدان او                                               

بود پاسبان و آجودان او

.................................................................

سعدی در حاشیه این شعر در دفترچه خاطراتش نوشته: این شعر مال زمانی ست که تازه شاعر شده بودم و مشق شعر می کردم خوبیی بدیی دیدید حلال کنید!!!                           

یک نماینده ای! دوازده سال                          

گشت مجلس نشین و گفت ای دوست:

گور باباش* اگر که حافظ گفت                        

«هر کسی پنج روز نوبت اوست»

......................................................

*نسخه چاپ مسکو: چیز لقش اگر که حافظ گفت

در همین مایه ها

می گند یه روز از ملانصرالدین پرسیدند وسط کره زمین کجاست؟ملا هم میخ طویله خرش را کوفت توی زمین و گفت همین جا.گفتند از کجا می گی؟ گفت اگه قبول ندارید می تونید برید متر کنید! این را گفتیم برای کسانی که - مثل عوامل استکبار جهانی-  قبول ندارند که شصت وشیش درصد مردم تو انتخابات شرکت کردند یعنی اگه باور ندارند می تونند برند رأیا رو بشمارند!

تقدیم به آنانی که خانه ملت ! را ارث پدرشان می دانند و برای بار سوم قصد جلوس بر صندلی مجلس را دارند(البته فقط با نیت خیر خدمت صادقانه ! )

 از باب نهم  گلستان سعدی (در سیرت نمایندگان کم اشتها)

صندوق رای کیلویی چند است سعدیا                           

خود را به زور ما توی مجلس تپانده ایم

«مجلس تمام گشت و به آخر رسید عمر»                      

ما با کفن به صندلی خویش مانده ایم

خیلی ها معتقدند حکایت کاندیداهای نمایندگی مجلس حکایت آنهایی است که ماشینشان با هل روشن می شود ... وقتی که با کمک مردم ماشین شان روشن شد گازش را می گیرند و می روند بدون اینکه کسی از هل دهندگان! را سوار کنند و خیلی معرفت به خرج دهند از شیشه سرشان را بیرون می کنند و  دستی  برایشان تکان می دهند .اما زورو که پاچه اش یک کم پاره تر از بقیه است می گوید کجای کارید ؛کاش وقتی سرتان را پایین انداخته اید و هن و هن دارید ماشین هل می دهید یک نگاهی هم به راننده بیندازید: نگاه تمسخر آمیز و پوزخند راننده در آینه ماشین به جماعتی که نفس زنان دارند ماشینش را هل می دهند حکایت از این دارد که مردم سر کار بوده اند و ماشین نماینده محترم! بدون هل مردم ساده لوح هم با یک تک استارت روشن می شده !!! خلاصه اینکه جمعه دوازدهم اسفند روز ورزش و سرگرمی است:تا دلتان بخواهد ماشین سالم سوئیچ بسته! هست و منتظر هل شما مردم همیشه در صحنه ... مراسم این ورزش همگانی هم از چند شبکه به طور مستقیم پخش می شود...این گول و این میدان

در بازگشایی!مجدد نقاب خنده فرمایم!!! :

تا شقایق... نه نه! غلط کردم

گشت ارشاد جان! ز من بگذر

طنز تا هست زندگی باید،

کرد (آن را می آورم این ور!)

خواجه حافظ امسال  ظرف مدت یک ماه دو تا آزمون عملی! از بنده گرفت (با یک عنوان: «با دل خونین لب خندان بیاور همچو جام») تا ببیند چند مرده حلاجم.در مرحله اول آزمون به گمان خودم نمره ام بد نشده باشد چرا که شب هفت پدرم که گذشت آمدم و کرکره نقاب خنده را برای رفاه حال مشتریان! دادم بالا.اما در مرحله دوم آزمون به نظر می رسد در درسهایم افت کرده باشم و شاید نمره ام کمتر شده باشد چرا که پنج روز از شب هفت مادرم گذشته  و تازه حالا برای بازگشایی نقاب خنده آستین بالا زده ام .ولی در کل به گمانم که نمره قبولی را از خواجه گرفته ام. اما امتحان سخت تر امتحان دکتر شریعتی بود:« در دردها دوست را خبر نکردن خود یک عشق ورزیدن است» که من از عهده بر نیامدم ...تاب نیاوردم و شما را خبر کردم و...حالا مانده ام با یک نمره تجدیدی توی کارنامه.والدینم! هم دیگرنیستند تا با آنها یک روز به مدرسه بیایم و یک جور درستش کنم.البته هنوز به گواهی پزشک و تک ماده امیدوارم،امیدوارم که دکتر شریعتی وقتی بفهمد  یکی از دوپست آخر نقاب خنده را درست زمانی که  مادرم در اتاق عمل بود و پست بعدی وبلاگ را زمانی که مادرم در اتاق آی سی یو در کما بود گذاشتم (بی اینکه کسی را خبر کنم ) شاید با ارفاق نمره ده را به من بدهد. به هر حال بار دیگر آمده ام تا پشت دخل نقاب خنده بایستم (هر چند خرج و دخلش با هم نمی خواند اما شما مشتریان عزیز کاری به این کارها نداشته باشید نسیه هم می برید ببرید...حتی توقف بیجایتان هم مانع کسب من نیست!) که به نظر خودم مادرم مرا برای این کار به دنیا آورده است  و پدرم هم برای  این مرا بزرگ کرده... اما هنوز سر حرفم هستم: صاحبنظری کو که بدو بنمایم، صد گریه زار زیر هر خنده خویش

و اما بعد :

ویژه انتخابات (2)

...آماده ام

بنده می گویم که مخلص آدمی افتاده ام                                      

خلق می گویند از بینی فیل افتاده ام

در شجاعت دارم اذعان همچنان شیر نرم                                               

عده ای گویند روباهم و تازه ماده ام

چون ابوموسی به من گویند مردم ساده لوح                                

گر چه پندارم خودم خاکی و صاف و ساده ام

خلق می گویند بی بر چون درخت عرعری                               

خویش گویم بی برم اما چو سرو آزاده ام

بنده گویم از خلوص و خلق گویند از ریاست                              

گر سه مترونیم باشد پهنی سجاده ام

تا که چون حافظ خودم را قاطی عرفان کنم                                

گاه بدمستی کنم یعنی که اهل باده ام

گر چه توی خانه پوشم شورتک و شلوار تنگ                            

در برون خانه نزد خلق با لباده ام

خلق گویندم "نگو لنگش کن از بالای گود..."                              

من ولی پز می دهم با میل و با کباده ام

بهر کاندیدا شدن در انتخابات جدید                                           

با چنین توصیف از حالا دگر آماده ام

صد شعار و وعده و صد پوستر و عکس جدید                            

پیش از این آماده کرده گوشه ای بنهاده ام

البته این وعده ها دارد تفاوت اندکی                                         

در عمل ،با وعده هایی که به خویشان داده ام

ای وای مادرم!

ای غم همه شب باش دگر یاور من                  

بعد از پدرم... وای به من !،مادر من...

استاد فلک ! داد چه درس سختی                     

تا قصه مرغ عشق شد باور من

افسانه مرگ مرغ عشق را شنیده بودم ولی باور نداشتم : پرنده ای که بدون هم آوازش نه می تواند نغمه بخواند و نه می تواند زنده بماند..

۲۴/۱۰/۹۰ پدرم مرد و25 /10/90 به خاکش سپردیم و26/10/90 در  مجلس سوگش نشستیم...

و اینگونه شد که عزرائیل راه خانه مان را یاد گرفت!!! و...

24/11/90 مادرم هم...تا 25/11/90 سنگ صبوری را به خاک بسپاریم و26/11/90 هم درمجلس سوگ یک دنیا مهربانی بنشینیم...

عاشقانه است ،نیست!!؟

... "او مرد و در کنار پدر زیر خاک رفت

اقوام آمدند پی سرسلامتی

بسیار تسلیت که به ما (گفته شد ، چه خوب!)

لطف شما زیاد

اما ندای قلب به گوشم همیشه گفت :

این حرفها برای تو مادر نمی شود "*

نصیبم گشت چندان تلخکامی بعد هر کامی                     

که ممنونم ز گردون گر به کام من نمی گردد :

راسیاتش از عید امسال به اینطرف اتفاقات خوشایند زیادی (البته در زندگی ادبیم!)برایم افتاد .تا جایی که به دوستانی که با هم ندار بودیم گفته بودم:  من و اینهمه خوشبختی...!!! نمی دانم خدا چه خوابی برایم دیده است ! می ترسم یک روز صبح در آینه نگاه کنم و با دیدن قطره خونی زیر بینی ام بفهم که ای داد سرطان خون داشته ام و...درست مثل توی فیلمها !. اما نمی دانستم خوابی که خدا برایم دیده به این سبزی است!!!**

بگذریم... 

چه می شود کرد ، باید ساخت که: « فلک حریف زبردستی مدارا نیست »

.............................................................................

* برگرفته از شعر شهریار

**سهراب سپهری : .... کوچه باغی ست که از خواب خدا "سبز " تر است

یا شیخ ! حال ما را چگونه می بینی که: بارها صبحانه نان و پنیر و مغز گردو خورده ایم و بعد به خیابان رفته ایم و فریاد مرگ بر اسرائیل سرداده ایم در حالیکه پنیر صبحانه مان را از « شیر گاوهای اسرائیلی مان »* درست کرده ایم و گردوهایش هم محصول «درخت گردوهای اسرائیلی» مان بوده است. و ایضا چگونه می بینی حال آنانی را که بارها مرگ بر آمریکا گفتند در حالیکه اوورکت آمریکایی و ... بر تن داشتند و ایضا حال آنانی را که...

............................................................................................................................................

*پی نوشت: گاوهای اسرائیلی جزء بهترین نژادهای اصلاح شده دام هستند که حتی سُم شان! به کوره دهات ما هم باز شده است. تا آنجا که عوام گاوهای غیر بومی با نژاد خوب را گاو اسرائیلی می گویند حتی اگر از نژادهای دیگر مثل هُلشتین و...باشند.درخت های گردوی اسرائیلی هم هکذا: و سالهاست در خاک دهات ما ریشه دوانیده اند.

با تشکر از همکاری صمیمانه حافظ

_ گر چه در پیچاندن استاد است آن عالیجناب

گر چه ما را می کند با وعده ای فورا مجاب _

مشکلی دارم* ز کاندیدای مجلس!!! بازپرس:

هست پرسی چند نرخ فعلی جوجه کباب؟

.....................................................

*البته مخلص این مشکل را دیشب (حول و حوش ساعت ده و نیم!)بر پیر مغان هم بردم و ایشان هم به تایید نظر حل معما می کرد!